Beyağaç Özel Dedektif

Beyağaç, Kale'den 1990'da ayrılarak ilçe olmuş genç bir yerleşimdir. Yaklaşık 6 bin nüfusu on beş mahalleye dağılmıştır: merkezde Cumhuriyet, Çamlık, Fatih, Hürriyet, Subaşı, Yeni ve Zafer, kırda ise Yeniçeşme, Geriçam, Uzunoluk, Sazak, Kapuz, Pınarönü, Kızılcaağaç ve Eşenler. Sandras Dağı, Akçay Nehri ve Kartal Gölü doğa yürüyüşü ve kampçılar için çevredeki en çekici alanlardır.

İlçenin gelir kaynakları tütün, meyve ve sebze tarımı, hayvancılık ve madenciliktir; bölgede zengin krom yatakları vardır. Madencilik küçük bir ilçede yüksek değerli bir ürün demektir: ocaktan çıkan cevherin tartısı, nakliyesi ve alıcıya gidişi kayıtlı olduğu sürece sorun yaratmaz; kayıtlar zayıfsa "eksik tartı" ve "kaybolan sevkiyat" tartışması başlar. Ruhsat, ocak ve nakliye ayrı kişilerin elinde olabildiğinden, cevherin kimin hesabına gittiği sorusu hukuki bir bulmacaya dönüşür; dedektif bu bulmacayı çözmez, kayıtlardaki ve kamusal alandaki olguları tarih sırasıyla yazar.

Saha çalışmasında Beyağaç dağlık ve seyrektir. Yabancı bir plaka ilçede bir gün içinde konuşulmaya başlar; ocak ve atölye kapılarının kamusal yoldan görülen kısmı dışında gözlem yapılmaz. Kış aylarında dağ yollarında kar, yaz aylarında ise yayla trafiği planı belirler. Sık gelen talepler maden ya da tarımsal ürün satışından doğan alacak, işçi ve ortak uyuşmazlığı, köyde bırakılan arazinin fiilî kullanımı ve adres tespitidir.

İl merkezinden yaklaşık 64 km uzakta bulunan Beyağaç, kendi ekonomik ve sosyal düzenine sahip bir ilçedir. TÜİK tabanlı verilere göre ilçe, yaklaşık 6.000 kişilik nüfusuyla Denizli ilçeleri arasında 18. sıradadır.

Dağınık köy yerleşimi ve sınırlı ulaşım seçenekleri nedeniyle Beyağaç'ta saha planı, ilçe merkezine giriş-çıkış güzergâhları ve belirli günlerde yoğunlaşan hareket üzerine kurulur. Hareketin Kale, Tavas, Çameli gibi yakın ilçelere uzanması ihtimali, dosya açılırken planlamaya dahil edilir.