Evlilik Öncesi Araştırma: Neler Öğrenilebilir, Nerede Durulmalı?

Evlenmeyi düşündüğünüz kişi hakkında bir şeyi kesinleştirmek istiyorsunuz, ama bunu yaparken hem ilişkiye hem hukuka zarar vermekten çekiniyorsunuz. Bu çekince yerindedir. Evlilik öncesi araştırma, doğru kurulduğunda kararınızı bilgiye dayandıran sakin bir doğrulamadır; yanlış kurulduğunda ise hem güveni yıkan hem de sizi suç işleyen tarafa dönüştüren bir soruşturmaya dönüşebilir. Aradaki farkı belirleyen şey, neyin sorulduğu, kimden istendiği ve nerede durulduğudur.

Bu rehber üç soruya cevap veriyor. Birincisi: Bir insanın size anlattığı hayat hikâyesinin hangi parçaları hukuka uygun yollarla doğrulanabilir? İkincisi: Hangi bilgiler hiçbir koşulda araştırılmaz, yalnızca kişinin kendisinden istenebilir? Üçüncüsü: Sonuç ne çıkarsa çıksın, yani şüpheleriniz doğrulansa da boşa çıksa da, bu bilgiyle ne yapılır? Arada romantik dolandırıcılığın tanıdık örüntülerini, ailelerin "soruşturma" talebinin etik sınırını ve evlilikten sonra ortaya çıkan bir yalanın hukuki karşılığını da ele alıyoruz.

Hizmetin işleyişi, teslim edilen rapor ve süreç adımları evlilik öncesi geçmiş ve güvenilirlik araştırması sayfasında ayrıca anlatıldı. Burada amaç, bir dedektife başvursanız da başvurmasanız da kendi kararınızı verirken kullanabileceğiniz bir düşünme çerçevesi sunmak.

Evlilik öncesi araştırma nedir ve hangi soruya cevap verir?

Evlilik öncesi araştırma, evlenmeyi düşündüğünüz kişinin kimliği, medeni hâli, çocukları, mesleği, eğitimi ve mali durumu hakkında size yaptığı somut beyanların belgeler ve kamuya açık izlerle hukuka uygun biçimde karşılaştırılmasıdır. Cevap verdiği soru "Bu kişi iyi biri mi?" değil, "Bana anlatılanlar doğru mu?" sorusudur.

Bu ayrım ilk bakışta küçük görünür, ama araştırmanın bütün meşruiyeti ona dayanır. Karakter, niyet ya da sevginin samimiyeti ölçülebilecek şeyler değildir; bunları "araştırıyoruz" diyen biri ya sizi yanıltıyordur ya da kişinin özel hayatına ölçüsüz biçimde girmeyi planlıyordur. Buna karşılık "İstanbul'da bir hastanede cerrah olduğunu söylüyor", "Bir kez evlendiğini ve çocuğu olmadığını söylüyor", "Kendi şirketi olduğunu söylüyor" gibi beyanlar, dünyada iz bırakan iddialardır. Araştırma bu izlerin var olup olmadığına bakar.

Bilginin üç bölgesi

Evlilik öncesi araştırmada her bilgi üç bölgeden birine düşer. Hangi bölgede olduğunu bilmek, hem neyi bekleyebileceğinizi hem de nerede durmanız gerektiğini gösterir.

Tablonun ilk satırı çoğu zaman gözden kaçar. İnsanlar araştırmayı "kişiden habersiz bir şey bulmak" diye düşünür; oysa en kesin bilgiler, kişinin kendi aldığı resmî belgelerdedir. Üçüncü satır ise pazarlığa açık değildir. Bu bölgedeki bilgilere "tanıdık aracılığıyla" ulaşacağını söyleyen biri, size bir hizmet değil bir suç ortaklığı önermektedir.

Ne zaman gerekir, ne zaman gereksizdir?

Her evlilikten önce araştırma yapmak gerekmez ve çoğu çift için gereksizdir. Araştırmayı anlamlı kılan şey genel bir huzursuzluk değil, somut bir boşluk ya da somut bir tutarsızlıktır: anlatılan iş yerinin adının değişmesi, aileyle tanışmanın sürekli ertelenmesi, yüz yüze görüşmenin neredeyse hiç olmaması, ilişkiye kısa sürede para ya da kefalet talebinin girmesi.

Buna karşılık amaç partnerin eski ilişkilerinin ayrıntılarını öğrenmekse, beyanlar zaten belgeyle desteklenmişse ya da kaygı yalnızca "kimseye güvenemiyorum" duygusundan besleniyorsa araştırma size yeni bir şey söylemez. Böyle durumlarda kendinize sormanız gereken soru "Ne öğrenirsem kararımı değiştirir?" olmalıdır. Bu soruya somut bir cevap veremiyorsanız, araştırmanın size getireceği şey bilgi değil, yeni şüpheler olabilir.

Önce belge, sonra araştırma: kişinin kendisinden istenebilecekler

Evlilik öncesinde ulaşabileceğiniz en kesin bilgi, kişinin e-Devlet üzerinden kendi adına alacağı barkodlu belgelerdedir. Bu belgeler bir dedektifin açık kaynaklardan bulabileceği her şeyden daha güvenilirdir, gerçeklikleri barkodla doğrulanabilir ve kimsenin mahremiyetine izinsiz girilmeden elde edilir.

Pek çok kişi bu yolu "ayıp olur" düşüncesiyle hiç denemez ve doğrudan gizli araştırmayı düşünür. Oysa evlilik, iki kişinin hukuki statüsünü, mal rejimini ve gelecekteki çocuklarının soybağını birbirine bağlayan bir sözleşmedir. Bir ev kiralarken ya da bir iş ortaklığına girerken belge istemek nasıl olağansa, hayatınızı birleştireceğiniz kişiyle karşılıklı belge paylaşmak da olağandır. Talebin nasıl yapıldığı, talebin kendisinden daha önemlidir.

Hangi belge neyi gösterir, neyi göstermez?

Aşağıdaki belgelerin çoğu e-Devlet'te kişinin kendi kimliğiyle birkaç dakikada alınabilir. Hepsinin ortak sınırı şudur: Yalnızca Türkiye'deki resmî kayıtları yansıtırlar ve yalnızca kişinin paylaşmayı kabul ettiği kadarını gösterirler.

Barkodlu belgelerin büyük avantajı, sahteciliğe karşı kendiliğinden bir koruma sunmasıdır. Size verilen bir çıktıdaki barkod veya doğrulama kodu e-Devlet'in belge doğrulama hizmetine girildiğinde aynı belge görüntülenmiyorsa, sorun artık bir beyan tutarsızlığı değil, olası bir belge sahteciliğidir. Fotokopi, fotoğraf ya da düzenlenebilir bir dosya biçiminde gönderilen "belgeler" bu güvenceyi taşımaz.

Talebi ilişkiyi yıpratmadan yapmak

Belge talebi bir sorgu gibi değil, karşılıklı bir adım gibi sunulduğunda çoğu zaman sorunsuz karşılanır. Kendi belgelerinizi önce siz paylaşmak, talebin bir güvensizlik ilanı olmadığını gösterir. Evlenme başvurusu sırasında nüfus kaydının zaten kontrol edileceğini, mal rejimini konuşmak için mali durumun zaten masaya geleceğini hatırlatmak da talebi doğal bir zemine oturtur.

• [ ] Kendi vukuatlı nüfus kayıt örneğinizi ve adli sicil kaydınızı önce siz alın
• [ ] Talebi yazılı bir ültimatom değil, yüz yüze bir konuşma olarak yapın
• [ ] Neden istediğinizi açıkça söyleyin: "Evlenmeden önce ikimizin de her şeyi bildiğinden emin olmak istiyorum"
• [ ] Belgeleri e-Devlet'ten barkodlu olarak isteyin, fotoğraf veya düzenlenebilir dosya kabul etmeyin
• [ ] Barkodu belge doğrulama hizmetinde kendiniz kontrol edin
• [ ] Belgedeki bilgiyi size anlatılanlarla sakin bir şekilde karşılaştırın, hemen yüzleşmeye gitmeyin
• [ ] Ret ya da uzun süreli ertelemeyi not edin; bu da bir bilgidir, ama tek başına suçlama değildir

Kimlik ve beyan doğrulama: medeni durum, çocuk, meslek ve eğitim

Kişinin kendisinden alınan belgeler eksik kaldığında ya da beyanlar belgeyle doğrulanamayan alanlara uzandığında devreye açık kaynak araştırması girer. Açık kaynak araştırması, herkesin hukuka uygun biçimde erişebildiği kaynaklardan, yani resmî ilanlardan, haber arşivlerinden, kamuya açık meslek sorgularından ve açık sosyal medya izlerinden sistemli bilgi derlenmesidir.

Bu yöntemin nasıl çalıştığını, sınırlarını ve sık yapılan hataları OSINT nedir ve açık kaynak araştırması nasıl yapılır yazısında ayrıntılı anlattık. Evlilik öncesi doğrulamada açık kaynak araştırmasının farkı, aranan şeyin bir "sır" değil, bir tutarlılık olmasıdır: Size anlatılan hayatın dünyada bıraktığı izler, anlatılanla uyuşuyor mu?

Kimliğin kendisi: anlattığı kişi gerçekten o mu?

Her doğrulamanın ilk basamağı kimliktir. Yüz yüze tanıştığınız, ailesini gördüğünüz biri için bu basamak genellikle sorunsuzdur. Çevrim içi tanıştığınız ve sınırlı görüştüğünüz biri içinse en kritik basamak budur; çünkü sonraki her beyan, bu kişinin gerçekten söylediği kişi olduğu varsayımına dayanır.

Kimlik tutarlılığı birkaç bağımsız unsurun birbiriyle örtüşmesine bakılarak değerlendirilir: ad ve soyadı, yaş, fotoğraflar, kullanıcı adları, yaşadığı ve çalıştığı şehirler, okul ve iş geçmişi. Bu unsurlardan biri bile tek başına bir şey kanıtlamaz. Aynı fotoğrafın başka bir isimle başka bir ülkede kullanılması ise ciddi bir uyarıdır; çevrim içi dolandırıcılıkta en sık görülen yöntem, gerçek bir kişinin fotoğraflarının çalınarak sahte bir kimliğe giydirilmesidir.

Medeni durum ve önceki evlilik

Medeni durumun kesin kaynağı nüfus kaydıdır ve bu kayda yalnızca kişi kendisi erişebilir. Açık kaynak araştırması burada destekleyici bir rol oynar: Eski bir düğün veya nişan ilanı, bir yakının açık hesabında paylaşılmış aile fotoğrafları, bir boşanma davasıyla ilgili yerel bir haber, beyanla çelişen izler olarak ortaya çıkabilir.

Burada iki tuzağa dikkat etmek gerekir. Birincisi, önceki bir evliliğin varlığı tek başına sorun değildir; sorun, söylenmemiş olmasıdır. İkincisi, kişi hâlâ resmî olarak evli olabilir ve boşanma davası sürüyor olabilir. "Boşandım" ile "boşanıyorum" arasındaki fark, hukuken evlenmeye engel bir durumun var olup olmadığını belirler. TMK m.145 uyarınca eşlerden birinin evlenme sırasında evli bulunması evliliği mutlak butlanla batıl kılar; ama m.156'ya göre batıl bir evlilik bile ancak hâkim kararıyla sona erer ve o güne kadar geçerli bir evliliğin bütün sonuçlarını doğurur. Bu nedenle "boşanma aşamasındayım" beyanı, mutlaka kesinleşmiş bir mahkeme kararı veya nüfus kaydıyla teyit edilmelidir.

Önceki evlilikten çocuk

Çocuk beyanı, evlilik öncesi araştırmanın en hassas alanlarından biridir. Bir önceki ilişkiden çocuğu olan biri için bu bilgi, hayatının en değerli parçası olabilir; söylememişse bunun nedeni utanç, korku ya da yanlış bir zamanlama kaygısı olabilir. Öte yandan çocuk, evlilikten sonra iştirak nafakası yükümlülüğü, ortak hayatın düzenlenmesi ve aile ilişkileri bakımından somut sonuçlar doğurur.

Hukuka uygun araştırma burada çocuğun kendisini değil, beyanla çelişen izi konu alır. Bir çocuğun okulu, adresi, fotoğrafları ya da günlük düzeni araştırılmaz; yalnızca "çocuğum yok" beyanıyla bağdaşmayan açık bir iz varsa, bu iz rapora kaynağıyla birlikte girer. Çocuğun adı veya kimliği raporda yer almaz. Kesin bilgi için yine tek yol, kişinin kendi nüfus kaydıdır.

Meslek ve iş yeri

Meslek beyanı, sahte kimliklerde en sık kullanılan unsurdur: doktor, pilot, mühendis, avukat, şirket sahibi, yurt dışı projesinde yönetici. Bu meslekler hem saygınlık hem de "sık seyahat ediyorum, görüşemiyoruz" gibi bahanelere zemin sağlar.

Doğrulama yolu mesleğe göre değişir. Bazı mesleklerde meslek kuruluşlarının kamuya açık üye sorguları vardır; örneğin barolar, avukatların kayıtlı olup olmadığını gösteren arama hizmetleri sunar. Şirket sahipliği ve ortaklık beyanları Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımlanan kuruluş, sermaye ve ortaklık değişikliği ilanlarıyla karşılaştırılabilir. İş yerinin gerçekten var olup olmadığı, faaliyette olup olmadığı ve tabelasındaki unvanın beyanla örtüşüp örtüşmediği kısa bir saha gözlemiyle görülebilir. SGK hizmet dökümü ise, kişi paylaşırsa, beyan edilen işte sigortalı çalışılıp çalışılmadığını gösterir.

İş yerine telefon edip "falanca burada mı çalışıyor?" diye sormak masum görünebilir, ama kimlik gizleyerek bilgi toplamak hem etik değildir hem de bilgi veren çalışanı kişisel veri ihlaline sürükleyebilir. Bir araştırmacının iş yerinde kendini başka biri olarak tanıtarak kayıt alması ise hukuka aykırı bir yöntemdir ve bu yolla elde edilen bilgi bir uyuşmazlıkta delil olarak kullanılamaz.

Eğitim ve diploma

Eğitim beyanı çoğu zaman masum bir abartıyla başlar: Yarım kalmış bir üniversite "mezun oldum"a, bir sertifika programı "yüksek lisans"a dönüşebilir. Tek başına bir evliliği belirleyecek bir konu olmayabilir; ama başka beyanlarla birlikte bir örüntünün parçası olduğunda anlam kazanır.

Türkiye'deki yükseköğretim mezuniyetinin en kolay doğrulama yolu, kişinin e-Devlet'ten alacağı barkodlu mezun belgesidir. Yurt dışı diploma beyanlarında iş daha karmaşıktır; okulun gerçek ve tanınmış bir kurum olup olmadığı, kişinin adının mezuniyet listelerinde, akademik yayınlarda veya mesleki profillerde geçip geçmediği açık kaynaklardan incelenebilir. Bu inceleme bir sonuç vermediğinde rapor "doğrulanamadı" der, "sahte" demez.

Bir beyanın ağırlığı nasıl tartılır?

Bütün beyanlar aynı ağırlıkta değildir ve hepsinin doğrulanması gerekmez. Aşağıdaki tablo, evlilik öncesi doğrulamada en sık karşılaşılan beyanların hangi kaynakla, hangi kesinlik düzeyinde doğrulanabileceğini özetler.

Borç ve icra göstergeleri: yalnızca kamuya açık ilanlar

Evleneceğiniz kişinin borcu olup olmadığını üçüncü bir kişi olarak doğrudan öğrenemezsiniz; görülebilecek olan yalnızca borcun kamuya açık ilanlara yansımış izleridir. İcra dosyası, kredi notu, banka hesabı ve kredi kartı borcu kişinin kendisine ve kanunla yetkilendirilmiş mercilere açıktır; bunları "bir tanıdık aracılığıyla" sorgulatmak suçtur.

Bu sınır, birçok kişinin beklentisiyle çatışır. "Nişanlımın icra dosyası var mı, bakabilir misiniz?" sorusu ön görüşmelerde en sık duyulan sorulardan biridir ve cevabı her zaman aynıdır: Hayır. Ancak bu, mali durum konusunda hiçbir şey yapılamayacağı anlamına gelmez. Borç, belli bir büyüklüğe ve aşamaya ulaştığında kamuya açık alanda iz bırakmaya başlar; geri kalanını ise yalnızca kişi paylaşabilir.

Hangi ilanlar kamuya açıktır?

Kamuya açık borç göstergeleri, kanun gereği yayımlanması zorunlu olan ilanlardan oluşur. Bu ilanlar herkesin erişimine açıktır, çünkü amaçları zaten üçüncü kişileri, yani alacaklıları ve ilgilileri haberdar etmektir.

Bu tablonun son sütunu en az ilk sütunu kadar önemlidir. Bir iflas ilanı, bir girişimin başarısız olduğunu gösterir; kişinin dürüst olmadığını göstermez. Bir sosyal medya şikâyeti, olsa olsa araştırılmaya değer bir iddiadır. İlanlarda adı hiç geçmeyen biri ise borçsuz olabileceği gibi, borcunu henüz satış aşamasına gelmemiş bir icra takibiyle yürütüyor da olabilir. Kamuya açık ilanlar "büyük ve ilerlemiş" borcu gösterir; gündelik borçluluk hakkında neredeyse hiçbir şey söylemez.

Evlilik borcu ortaklaştırır mı?

Evlilik, evlilikten önceki borçları kendiliğinden ortak borca dönüştürmez. Türk Medeni Kanunu'nun yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminde (TMK m.202), m.224 uyarınca eşlerden her biri kendi borçlarından bütün malvarlığıyla sorumludur. Yani nişanlınızın evlilik öncesi bir kredi borcu, yalnızca evlendiğiniz için sizin borcunuz olmaz.

Riskin asıl kaynağı, evlilik sırasında ya da evlilik öncesinde imzaladığınız belgelerdir. Ortak kredi, birlikte imzalanan kira veya taşıt sözleşmeleri ve en çok da kefalet, borcu doğrudan sizin borcunuz hâline getirir. Türk Borçlar Kanunu m.584, evli bir kişinin kural olarak ancak eşinin yazılı rızasıyla kefil olabileceğini düzenler; ama evlilikten önce verilen bir kefalette bu koruma yoktur. Nişan döneminde gelen "küçük bir imza" talepleri bu yüzden ayrı bir dikkat ister.

Mal rejimi de bu noktada devreye girer. TMK m.203 ve m.205 uyarınca eşler, evlenmeden önce veya sonra noterde yapacakları bir mal rejimi sözleşmesiyle ya da evlenme başvurusu sırasında yazılı bildirimle yasal rejim yerine kanunda sayılan başka bir rejimi, örneğin mal ayrılığını seçebilir. Mal rejimi konuşması, mali durumun karşılıklı ve açıkça masaya konduğu doğal bir zemindir; bir dedektif araştırmasının bulabileceğinden çok daha fazlasını, kişinin kendisi bu konuşmada anlatır.

Mali tabloyu hukuka uygun biçimde netleştirmek

Mali konularda en verimli yol, iki taraflı ve belgeli bir açıklıktır. Aşağıdaki adımlar, araştırmaya gerek kalmadan çoğu belirsizliği giderir.

1. Mal rejimini evlenmeden önce konuşun ve hangi rejimi seçeceğinize birlikte karar verin.
2. Her iki taraf kendi kredi raporunu alıp karşılıklı paylaşsın; rapor kişinin kendi adına, kendi kimliğiyle alınır.
3. Şirket ortaklığı beyanını Ticaret Sicili Gazetesi ilanlarıyla kendiniz karşılaştırın; bu tamamen kamuya açık bir kaynaktır.
4. Evlilikten önce hiçbir kefalet, ortak kredi veya borç senedi imzalamayın; gerekiyorsa avukatınıza danışın.
5. Para talepleri başladıysa, tutarları, tarihleri ve gerekçeleri yazılı olarak kaydedin ve dekontları saklayın.

Romantik dolandırıcılık: çevrim içi tanışma, yurt dışı hikâyesi ve para talebi

Romantik dolandırıcılık, duygusal bir bağ ve çoğu zaman evlilik vaadiyle güven kazanılan kişiden hediye, borç, masraf veya yatırım adı altında para alınmasıdır. Tanınmasını kolaylaştıran şey tek tek işaretler değil, işaretlerin belli bir sırayla birbirini izlemesidir: hızlı yakınlık, ertelenen buluşma, uzak ve doğrulanamayan bir hayat hikâyesi ve giderek büyüyen para talepleri.

Bu senaryoların mağdurları saf ya da dikkatsiz insanlar değildir. Dolandırıcılar, kişinin yalnızlık, yas, boşanma sonrası kırılganlık ya da yeni bir hayat kurma isteği gibi tamamen insani ihtiyaçlarına seslenir. Bu nedenle "ben anlarım" düşüncesi, en sık rastlanan savunmasızlık noktasıdır. Bu eylemler TCK m.157 kapsamında dolandırıcılık, bilişim sistemlerinin araç olarak kullanıldığı hâllerde TCK m.158 kapsamında nitelikli dolandırıcılık oluşturabilir.

Senaryonun aşamaları

Romantik dolandırıcılık senaryoları farklı kostümlerle gelse de iskeletleri şaşırtıcı ölçüde benzerdir. Hangi aşamada olduğunuzu görmek, hangi soruyu sormanız gerektiğini de gösterir.

Altıncı aşama, dolandırıcılığı sıradan bir yalandan ayıran noktadır. Gerçek bir partner, ilişkisinin ailenizle ve arkadaşlarınızla paylaşılmasından rahatsız olmaz; dolandırıcı ise sizi tam olarak bu çevreden, yani size "dur" diyebilecek insanlardan uzak tutmaya çalışır.

Yurt dışı hikâyesi neden bu kadar sık kullanılır?

Yurt dışı hikâyesi dolandırıcıya üç avantaj sağlar. Birincisi, yüz yüze buluşmanın neden mümkün olmadığını açıklar. İkincisi, anlatılan hayatın doğrulanmasını zorlaştırır: Başka bir ülkedeki bir hastane, bir petrol platformu ya da bir barış gücü görevi, sıradan bir kişinin kontrol edebileceği şeyler değildir. Üçüncüsü, para talebi için hazır gerekçeler üretir: döviz transfer sorunları, gümrük, vergi, vize ve havalimanı masrafları.

Yurt dışında yaşayan herkesin dolandırıcı olmadığı açıktır; gurbetçi ailelerden, yurt dışında çalışan mühendislerden ya da yabancı uyruklu adaylardan oluşan çok sayıda sağlıklı evlilik vardır. Fark, hikâyenin doğrulanabilir olup olmadığındadır. Gerçek bir yurt dışı hayatı belge, adres, iş yeri, aile ve arkadaş çevresi gibi pek çok iz bırakır ve kişi bu izleri paylaşmaktan kaçınmaz. Yabancı uyruklu biriyle Türkiye'de evlenmede, yabancı tarafın kendi ülkesinin yetkili makamından alacağı ve evlenmesine engel bulunmadığını gösteren belge de resmî süreçte ayrıca istenir.

Para göndermeden önce yapılacak kontroller

Çevrim içi başlayan bir ilişkide para talebi geldiyse, ödeme yapmadan önce aşağıdaki kontrolleri kendiniz yapabilirsiniz. Bu kontrollerin hiçbiri karşı tarafın özel alanına girmeyi gerektirmez.

• [ ] Canlı ve kesintisiz bir görüntülü görüşme yaptınız mı? Önceden kaydedilmiş bir video bu yerine geçmez.
• [ ] Profil fotoğraflarını ters görsel arama araçlarıyla kontrol ettiniz mi?
• [ ] Anlatılan iş yerinin gerçek olduğunu ve kişinin orada çalıştığını gösteren bağımsız bir iz buldunuz mu?
• [ ] Hikâyedeki ayrıntılar (yaş, şehir, çocuk, eski eş, iş) aylar içinde değişti mi? Yazışmaları tarih sırasıyla yeniden okuyun.
• [ ] Ödeme kişinin kendi adına mı isteniyor, yoksa bir aracıya, başka bir isme, kripto cüzdanına veya bir platforma mı?
• [ ] İlişkiyi güvendiğiniz en az bir kişiyle, bütün ayrıntılarıyla paylaştınız mı?
• [ ] Talebi geri çevirdiğinizde ne oldu? Anlayış mı, yoksa suçlama ve baskı mı?

Bu kontrollerden ikisi veya daha fazlası olumsuz sonuç veriyorsa, ödemeyi durdurmak için başka bir gerekçeye ihtiyacınız yoktur. Fotoğrafların kaynağını, kullanıcı adlarının geçmişini ve kişinin dijital izlerinin tutarlılığını daha sistemli incelemek gerekiyorsa bu iş dijital iz araştırması yöntemleriyle yürütülür.

Para gönderildiyse ne yapılır?

Para zaten gönderildiyse öncelik, kimliği çözmekten çok kaybın büyümesini durdurmak ve delili korumaktır. Bankanıza hemen bildirimde bulunun; yazışmaları, profil bağlantılarını, kullanıcı adlarını ve dekontları silmeden saklayın; karşı tarafla tartışmaya girip hesaplarını kapatmasına yol açmayın ve Cumhuriyet başsavcılığına suç duyurusunda bulunun.

Romantik dolandırıcılık giderek daha sık bir yatırım katmanıyla birleşiyor: "Ortak geleceğimiz için" önerilen bir kripto veya forex platformu, sahte kazanç ekranları ve çekilemeyen bakiyeler. Bu yapılarda paranın izinin nasıl sürüldüğünü ve hangi delillerin ilk günlerde korunması gerektiğini yatırım dolandırıcılığında delil toplama yazısında ayrıntılı anlattık. Ve bir uyarı: Kayıptan sonra "paranızı geri getiririz" diyerek peşin ücret isteyen kişiler, çoğu zaman aynı zincirin ikinci halkasıdır.

Mahremiyet sınırı: sağlık verisi ve adli sicil neden yalnızca kişinin kendisinden istenir?

Sağlık durumu ve adli sicil kaydı, evlilik öncesi araştırmanın konusu olamaz; bu bilgiler yalnızca kişinin kendisinden, onun rızası ve paylaşımıyla öğrenilebilir. Bunun iki dayanağı vardır: KVKK m.6 bu verileri özel nitelikli kişisel veri olarak sayar ve işlenmesini kural olarak yasaklar; 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu ise adli sicil bilgisini yalnızca kişinin kendisine, vekiline ve kanunda sayılan kamu mercilerine açar.

Bu sınır, araştırmayı isteyen kişinin kaygısını küçümsemez. Evleneceğiniz kişinin ağır bir hastalığı ya da şiddet içeren bir suç geçmişi olup olmadığını bilmek istemeniz anlaşılırdır. Sorun bilginin kendisinde değil, ona ulaşma yolundadır. Kanun koyucu, bu tür bilgilerin üçüncü kişilerce toplanmasının yaratacağı zararı, yani damgalanmayı, ayrımcılığı ve şantaj riskini, bilgiye duyulan ihtiyaçtan daha ağır görmüştür. Bu yüzden bilginin kapısı, kişinin kendisinde açılır.

"Bir hakkın korunması için zorunluluk" kapısı neden burada açılmaz?

KVKK m.6'daki "bir hakkın tesisi, kullanılması veya korunması için zorunlu olması" şartı, bazen "evlenmeden önce kendimi korumak benim hakkım" diye yorumlanmak istenir. Bu yorum iki nedenle zayıftır. Birincisi, şart "zorunluluk" arar; oysa aynı bilgiye kişinin kendisinden belge istenerek, yani mahremiyete hiç dokunmadan ulaşılabilir. Daha hafif bir yol varken ağır bir müdahale zorunlu sayılamaz. İkincisi, adli sicil bilgisi için 5352 sayılı Kanun zaten kimin, hangi yolla erişebileceğini ayrıca ve sınırlı biçimde belirlemiştir; özel bir kişinin bu düzenin dışından bilgiye ulaşması mümkün değildir.

Kişisel verilerin bir araştırmada hangi ilkelerle işlenebileceğini, ölçülülük ve amaçla sınırlılık kavramlarının pratikte ne anlama geldiğini KVKK ve dedektiflik yazısında daha geniş biçimde ele aldık.

Adli sicil belgesinin sınırları

Kişi adli sicil kaydını sizinle paylaştığında bile, belgenin neyi gösterdiğini doğru okumak gerekir. Adli sicil kaydı yalnızca kesinleşmiş ve henüz arşive alınmamış mahkûmiyetleri gösterir. 5352 sayılı Kanun m.6'ya göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar ancak bir soruşturma veya kovuşturmayla bağlantılı olarak yargı mercilerine verilmek üzere ayrı bir sisteme kaydedilir; kişinin kendi aldığı sicil kaydında görünmezler. Devam eden bir soruşturma veya dava da kayıtta yer almaz.

Bu sınırlar, "temiz kâğıt" ifadesinin ne kadar dar bir anlam taşıdığını gösterir. Belge, kişinin kesinleşmiş ve kayıtta duran bir mahkûmiyeti olmadığını söyler; kişinin hayatında hiçbir zaman bir hukuki sorun yaşamadığını söylemez. Bu boşluğu doldurmanın hukuka uygun yolu yine açık bir konuşmadır: "Hakkında açılmış ya da süren bir dava var mı?" sorusu, sorulabilecek meşru bir sorudur.

Sağlık konusunda ne yapılabilir?

Sağlık konusunda kanun, evlenecekler için zaten bir asgari güvence öngörür. TMK m.136 uyarınca evlenecek her iki taraf, evlenmeye engel hastalığının bulunmadığını gösteren sağlık raporunu evlendirme memurluğuna vermek zorundadır. Bunun ötesindeki her konu, örneğin kronik bir hastalık, bir psikiyatrik tanı ya da kalıtsal bir risk, ancak tarafların kendi aralarında açıkça konuşmasıyla netleşebilir.

Kanun bu konuşmanın yapılmamasının sonucunu da düzenlemiştir. TMK m.150/2, davacının veya altsoyunun sağlığı için ağır tehlike oluşturan bir hastalığın kendisinden gizlenmesini evliliğin iptal sebepleri arasında sayar. Bu hüküm gizli bir sağlık araştırmasına izin vermez; tersine, sağlık bilgisinin gizlenmesine karşı hukuki korumanın evlilikten sonra açılacak bir dava olduğunu gösterir.

Aileler arası araştırma talebi: kaygı ile soruşturma arasındaki çizgi

Bir ailenin, çocuğunun evleneceği kişiyi araştırtmak istemesi hukuken tek başına yasak değildir, ama etik olarak dar bir alanda kalmak zorundadır: Araştırma evlenecek kişinin bilgisiyle yapılmalı, somut beyanlarla sınırlı olmalı ve sonuç önce evlenecek kişiye sunulmalıdır. Karar ailenin değil, evlenecek kişinin kararıdır.

Türkiye'de evlilik öncesinde "sorup soruşturmak" köklü bir gelenektir. Kız isteme ya da söz öncesinde ailenin, karşı tarafın ailesini, mahallesini, iş çevresini tanıdıklar aracılığıyla yoklaması pek çok kişiye olağan gelir. Bu geleneğin özünde haklı bir kaygı vardır: Yakınınızın güvende olmasını istersiniz. Ancak bu kaygının bir dedektiflik dosyasına dönüştüğü anda, geleneksel "soruşturma"nın gözden kaçırdığı üç soru öne çıkar: Kim adına araştırılıyor? Neyi araştırmak meşru? Sonucu kim öğrenecek?

Kim adına araştırılıyor?

Evlilik öncesi araştırmanın meşru öznesi, evlenecek kişidir. Yetişkin bir kadının ya da erkeğin evlilik kararı, ailesinin değil kendisinin kararıdır ve bu karara ilişkin bilgi de ona aittir. Ailenin evlenecek kişiden habersiz bir araştırma yaptırması, araştırılan kişinin olduğu kadar ailenin kendi çocuğunun da özerkliğini yok sayar.

Bu nedenle aile kaynaklı bir talepte ilk soru, evlenecek kişinin bundan haberi olup olmadığıdır. Haberi varsa ve araştırmayı kendisi de istiyorsa, dosya onun beyanlarıyla ve onun belirleyeceği kapsamla yürür. Haberi yoksa ve aile bunu bilerek gizli tutmak istiyorsa, bu çoğu zaman araştırmanın bilgi edinmek için değil, bir kararı engellemek için istendiğinin işaretidir.

Neyi araştırmak meşru, neyi değil?

Ailelerin "soruşturma" listesi çoğu zaman meşru olan ile olmayanı karıştırır. Kişinin evli olup olmadığı, anlattığı işte çalışıp çalışmadığı meşru sorulardır. Ailenin mezhebi, siyasi görüşü, etnik kökeni, akrabalarının sağlık durumu ya da sosyal statüsü ise KVKK m.6 kapsamında özel nitelikli veri veya kişinin evlilik kararıyla ilgisiz bilgilerdir ve araştırma konusu yapılmaz.

Tablonun son satırına bir istisna eklemek gerekir: Somut ve ciddi bir tehlike işareti varsa, örneğin evlenecek kişiden sistematik olarak para alındığına dair belge ya da şiddet geçmişine işaret eden açık bir iz, ailenin kaygısı ihmal edilemez. Bu durumda bile yol, bulguların evlenecek kişiyle paylaşılmasından ve gerekiyorsa hukuki yardım alınmasından geçer; gizli bir dosyayla kararı onun yerine vermekten değil.

Sonucu kim öğrenecek?

Aile kaynaklı araştırmalarda en sık atlanan soru budur. Rapor kime teslim edilecek? Evlenecek kişi raporu görecek mi? Raporda yer alan bilgiler geniş aile içinde, akrabalar arasında ya da karşı aileyle bir pazarlıkta kullanılacak mı? Bir bilginin doğru olması, onun herkesle paylaşılabileceği anlamına gelmez; kişisel verilerin amaç dışında yayılması, TCK m.136 ve kişilik hakkı ihlali açısından ayrı bir risk doğurur.

5352 sayılı Kanun'un m.10/2 hükmü bu açıdan yol gösterici bir ilke içerir: Kişi hakkında alınacak bir karar için, kanunda açıkça belirtilmedikçe, bir yakınının adli sicil ve arşiv kayıtları istenemez ve bu bilgiler kişiyi bir haktan yoksun bırakmak için kullanılamaz. Kanun koyucunun burada koruduğu düşünce, evlilik bağlamına da taşınabilecek bir ahlaki ölçüdür: İnsan, akrabalarının geçmişiyle yargılanmamalıdır.

Evlilikten sonra ortaya çıkan yalan: evliliğin iptali ve aldatma (hile)

Evlilikten sonra ortaya çıkan her yalan evliliğin iptalini sağlamaz; Türk Medeni Kanunu iptali yalnızca sınırlı sebeplere ve kısa sürelere bağlar. Önemli bir nitelikte yanılma (TMK m.149), aldatma (m.150) ve korkutma (m.151) nispi butlan, yani iptal sebebidir; eşlerden birinin evlenme sırasında zaten evli olması ise m.145 uyarınca mutlak butlan sebebidir. İptal davası hakkı, sebebin öğrenilmesinden itibaren altı ay ve her hâlde evlenmenin üzerinden beş yıl geçmekle düşer (m.152).

Gündelik dilde "hile" denen şeyin kanundaki karşılığı "aldatma"dır. Hukuk açısından aldatma, kişinin gerçeği bilseydi evlenmeye razı olmayacağı bir konuda kasıtlı olarak yanıltılmasıdır. Ancak kanun her aldatmayı değil, belirli konulardaki aldatmayı iptal sebebi sayar. Bu nedenle "bana yalan söyledi" ile "evliliğim iptal edilebilir" arasında, avukatınızla birlikte değerlendirmeniz gereken uzun bir mesafe vardır.

Hangi durum hangi yola girer?

Aşağıdaki tablo, evlilik öncesi beyanlarla ilgili sık karşılaşılan durumların hangi hukuki çerçeveye yaklaştığını genel olarak gösterir. Somut bir dosyada hangi yolun uygun olduğu, yanılmanın ağırlığına, öğrenme tarihine ve delillere bağlıdır; bu değerlendirme bir avukatın işidir.

İki ayrıntı uygulamada sıkça atlanır. Birincisi, altı aylık süre evlilik tarihinden değil, sebebin öğrenildiği tarihten başlar; öğrendikten sonra aylarca beklemek hakkın düşmesine yol açabilir. İkincisi, iptal kararının sonuçları boşanmaya çok benzer: Mal rejimi tasfiye edilir, tazminat ve nafaka boşanma hükümlerine göre değerlendirilir ve butlanına karar verilen evlilikten doğan çocuklar, m.157 uyarınca evlilik içinde doğmuş sayılır. İptal yolu, evliliği "hiç olmamış" saymaz.

Nişan döneminde ortaya çıkarsa

Yalan evlilikten önce, nişan döneminde ortaya çıkarsa çerçeve değişir. TMK m.120 ve m.121, nişanın haklı bir sebep olmaksızın bozulması veya taraflardan birine yükletilebilen bir sebeple bozulması hâlinde kusurlu taraftan maddi ve manevi tazminat istenebileceğini düzenler; m.122 alışılmışın dışındaki hediyelerin geri istenmesine imkân tanır; m.123 ise bu davaların nişanın sona ermesinden itibaren bir yılda zamanaşımına uğrayacağını belirtir.

Gizlenen önemli bir gerçeğin ortaya çıkması üzerine nişanı bozan kişi, nişanın kendisine yükletilebilen bir sebeple bozulmadığını göstermek isteyebilir. Bu noktada, beyan ile gerçeğin tarihli ve kaynaklı bir karşılaştırması işe yarar. Raporun bir davada kullanılabilmesi için de bulguların hukuka uygun elde edilmiş, tarihli ve bütünlüğü korunmuş olması gerekir.

İspat için bugünden saklanması gerekenler

Evlilik öncesinde kimse dava açmayı düşünmez; ama ileride bir iptal veya tazminat davası gündeme gelirse, ilk soru "size ne söylenmişti ve bunu nasıl gösterebilirsiniz?" olacaktır. Bu soruya cevap verecek malzeme, çoğu zaman bugün elinizin altındadır.

• [ ] Size yapılan beyanların yer aldığı yazışmaları silmeyin; kendi telefonunuzdaki kendi yazışmalarınızı dışa aktarın
• [ ] Beyanların yapıldığı tarihleri ve tanıkları kısa notlarla kaydedin
• [ ] Size verilen belgelerin, özgeçmişlerin, kartvizitlerin ve davetiyelerin kopyalarını saklayın
• [ ] Para transferlerinin dekontlarını ve gerekçelerini bir arada tutun
• [ ] Gerçeği öğrendiğiniz tarihi ve nasıl öğrendiğinizi yazılı olarak not edin; süreler bu tarihten işler
• [ ] Bilgiyi öğrendikten sonra bekletmeden bir avukatla görüşün

Sonuç her iki yönde: dürüst raporlama neden bu kadar önemli?

Evlilik öncesi araştırmanın sonucu, şüpheyi doğrulasa da boşa çıkarsa da aynı açıklıkla raporlanmalıdır; çünkü bu dosyalarda en büyük risk bilgi eksikliği değil, önceden verilmiş bir kararın araştırmaya giydirilmesidir. Bir rapor, "ne bulundu" kadar "ne bulunamadı ve bu ne anlama gelir" sorusuna da cevap vermelidir.

Araştırma isteyen kişi çoğu zaman zihninde bir sonuçla gelir. Kimi şüphelerinin doğrulanmasını, kimi tamamen boşa çıkmasını bekler. Aileler ise bazen kafalarındaki kararı "bilimsel" bir zemine oturtacak bir belge arar. Bu beklenti, araştırmacı için de bir tuzaktır: Belirsiz bir izi olumsuz yöne yormak, aynı ad ve soyadlı başka bir kişinin kaydını kişiye mal etmek ya da bir şey bulamamayı "iyi saklanmış" diye yorumlamak, doğrulama yanlılığının tipik biçimleridir.

Üç sonuç, üç anlam

Her beyan için üç sonuçtan birini vermek ve bu sonuçların neyi göstermediğini açıkça yazmak, dürüst raporlamanın temelidir.

Raporun değeri, bu üç kategori arasındaki sınırı ne kadar titizlikle koruduğuna bağlıdır. "Çelişiyor" denebilmesi için izin kişiyle gerçekten eşleştiğinin, ad ve soyadının yanında doğum yılı, şehir veya fotoğraf gibi ikinci bir bağımsız unsurla gösterilmesi gerekir. Bu yapılamıyorsa iz "doğrulanamadı" kategorisinde kalır; yanında bir not düşülebilir, ama bir suçlamaya dönüştürülmez.

Olumsuz bulgu: yüzleşmeden önce

Rapor bir veya birkaç beyanın gerçekle çeliştiğini gösteriyorsa, ilk dürtü hemen yüzleşmek olur. Bu dürtüye karşı birkaç gün tanımak çoğu zaman daha sağlıklı sonuç verir. Çelişkinin ağırlığını, tek bir konuyla mı sınırlı olduğunu, yoksa bir örüntünün parçası mı olduğunu ve bir para talebiyle birleşip birleşmediğini sakin kafayla değerlendirin.

Konuşmayı yaptığınızda raporun tamamını değil, sorunuzu masaya koyun. "Bir araştırma yaptırdım, işte sonuçlar" demek ile "Önceki evliliğinden hiç söz etmedin, bunu konuşmak istiyorum" demek aynı etkiyi yaratmaz. İlki kişiyi savunmaya iter; ikincisi ona açıklama fırsatı verir. Utanç, korku ya da yanlış zamanlama yüzünden söylenmemiş bir gerçek ile sistemli bir aldatma arasındaki farkı çoğu zaman bu konuşma ortaya koyar.

Olumlu bulgu: rahatlamanın da bir sorumluluğu var

Rapor beyanları doğruluyorsa, bu da bir sonuçtur ve en az olumsuz bulgu kadar ciddiye alınmalıdır. Bazı kişiler olumlu bir raporu bile "demek ki iyi saklıyor" diye yorumlayarak yeni araştırmalar ister. Bu noktada sorun artık partnerin beyanlarında değil, güven kurma kapasitesindedir ve hiçbir araştırma bu sorunu çözemez.

Olumlu bir sonucun ikinci sorumluluğu, araştırmanın yapıldığı gerçeğiyle nasıl yaşanacağıdır. Bazı çiftler, ilişkinin ilerleyen bir döneminde araştırmayı birbirlerine açıklamayı tercih eder; bazıları açıklamaz. Bu kişisel bir karardır. Ancak raporun içeriğini üçüncü kişilerle paylaşmamak, gereksiz hâle gelen verileri imha etmek ve araştırmayı bir koz olarak saklamamak, her durumda geçerli bir özendir.

Sık yapılan hatalar

Evlilik öncesi doğrulamada yapılan hataların çoğu kötü niyetten değil, kaygının aceleye dönüşmesinden kaynaklanır. Aşağıdaki hatalar, hem ilişkiye hem de ileride gerekebilecek bir hukuki sürece en çok zarar verenlerdir.

Belge istemeden doğrudan gizli araştırmaya geçmek. Kişinin kendisinden barkodlu belge istemek, çoğu belirsizliği birkaç gün içinde ve kimsenin mahremiyetine girmeden çözer. Bu adımı atlayıp doğrudan araştırmaya geçmek hem gereksiz maliyet yaratır hem de en kesin bilgi kaynağını kullanılmadan bırakır.

Sahte profille partneri "sınamak". Başka bir isimle partnere yazmak, onu flörte ya da para konuşmasına çekmeye çalışmak, ilişkide geri dönüşü zor bir güven kırılması yaratır ve hukuken de sorunludur. Bu yöntem bir şeyi kanıtlamaz; yalnızca sizin kurduğunuz bir durumda kişinin nasıl davrandığını gösterir. Bu tür girişimlerin neden delil değeri taşımadığını tuzak kurarak delil toplamanın riskleri yazısında ayrıntılı anlattık.

Telefona, e-postaya veya hesaplara bakmak. Partnerin telefonunu karıştırmak, şifresini bildiğiniz bir hesaba girmek ya da mesajlarını kopyalamak, TCK m.243 ve m.132 kapsamında suç oluşturabilir. Bulunan her şey hem ilişkiyi hem de olası bir davayı zehirler; çünkü hukuka aykırı elde edilen bilgi delil olarak dikkate alınmaz.

Aynı ad ve soyadlı başka birinin kaydını kişiye mal etmek. İnternette kişinin adıyla yapılan bir aramada çıkan icra ilanı, haber ya da şikâyet, aynı adı taşıyan başka birine ait olabilir. Bu hata hem masum bir insana haksızlık eder hem de sizi asılsız bir iddianın sahibi yapar.

Ortak çevreyi sorguya çekmek. Partnerin arkadaşlarına, iş arkadaşlarına ya da eski eşine onun hakkında sorular sormak, araştırmayı kısa sürede herkesin bildiği bir şeye dönüştürür. Kişi, araştırıldığını sizden değil, üçüncü kişilerden öğrenir ve bu öğrenme biçimi en çok zarar verenidir.

Bulguyu doğrulamadan yüzleşmeye gitmek. Doğrulanmamış bir izle yapılan yüzleşme, kişiye hem izleri silme hem de "beni takip ediyorsun" diyerek konuyu tersine çevirme fırsatı verir. Önce doğrulayın, sonra konuşun.

Para taleplerine "son bir kez" diyerek devam etmek. Romantik dolandırıcılıkta her ödeme bir sonraki talebin gerekçesini oluşturur. Kimlik doğrulanmadan yapılan bir ödemeyi, önceki ödemeleri kurtarmak için yapılan yeni bir ödeme izler.

Araştırmayı kişiyi kontrol etmenin aracına çevirmek. Belli beyanların doğrulanmasıyla başlayan bir merak, kişinin günlük hareketlerinin, kiminle görüştüğünün, nerede olduğunun sürekli izlenmesine dönüşebilir. Bu noktada artık evlilik öncesi bir doğrulamadan değil, kontrolden söz edilir; kişiyi fark edilir biçimde ve ısrarla takip etmek TCK m.123/A kapsamında ısrarlı takip suçunu oluşturabilir.

Raporu paylaşmak. Rapordaki bilgileri aile gruplarında, ortak arkadaşlarla ya da sosyal medyada paylaşmak, bilgi doğru olsa bile kişisel verilerin hukuka aykırı yayılması ve kişilik hakkı ihlali riskini doğurur. Rapor size özeldir ve size özel kalmalıdır.

Süreleri kaçırmak. Evlilikten sonra önemli bir gerçeği öğrenen kişi, çoğu zaman önce kendini toparlamaya, sonra konuşmaya, sonra düşünmeye zaman ayırır. Bu doğaldır; ama iptal davası için altı aylık süre öğrenme tarihinden itibaren işlemeye başlar. Öğrendiğiniz anda bir avukatla görüşmek, hiçbir seçeneği kaybetmemenizi sağlar.

Kanıt Dedektiflik bu süreçte ne yapar?

Kanıt Dedektiflik, evlilik öncesi araştırmayı bir kişiyi fişlemek için değil, size yapılan somut beyanları hukuka uygun yollarla doğrulamak için yürütür. İlk görüşmede neden araştırma istediğinizi ve hangi beyanların gerçekten kararınızı etkilediğini birlikte belirleriz. Çoğu zaman ilk önerimiz, araştırmadan önce kişiden hangi barkodlu belgelerin istenebileceğidir; bazen bu tek adım bütün dosyanın yerini tutar.

Araştırma gerekiyorsa kapsam yazılı olarak belirlenir ve sağlık verisi, adli sicil kaydı, banka ve icra kayıtları ile özel nitelikli veriler açıkça kapsam dışında tutulur. Açık kaynak araştırması, resmî ilan taraması ve gerektiğinde kısa süreli saha doğrulaması Kanıt Yöntemi adımlarına göre yürür; her bulgu tarih, kaynak ve bütünlük kaydıyla saklanır. Aile kaynaklı taleplerde evlenecek kişinin bilgisini ararız; kişinin özerkliğini yok sayan, kapsamsız ya da ayrımcı talepleri kabul etmeyiz.

Teslim edilen raporda her beyan "doğrulandı, çelişiyor, doğrulanamadı" sonucuyla, kaynağıyla ve sınırlarıyla yer alır. Sonuç şüphelerinizi doğrulasa da boşa çıkarsa da aynı açıklıkla yazılır. Hukuki bir adım gerekirse bulgular avukatınıza aktarılacak biçimde hazırlanır. Sürecin ayrıntıları hizmet sayfamızda, ücretsiz ön görüşme için ise iletişim sayfamızda yer alıyor.

Karar vermeden önce: adım adım bir yol haritası

Evlilik öncesi araştırmada en iyi sonuç, en az müdahaleyle en çok bilgiye ulaşılan yoldan gelir. Aşağıdaki sıra, kaygınızı somut bir plana dönüştürmeniz için tasarlandı; her adım bir öncekinin yetmediği yerde başlar.

1. Sorunuzu yazın. "Güvenilir mi?" yerine "Hangi beyan doğru değilse kararım değişir?" sorusunu cevaplayın ve bu beyanları tek tek listeleyin.
2. Önce belge isteyin. Vukuatlı nüfus kayıt örneği, adli sicil kaydı, mezun belgesi ve gerekiyorsa kredi raporu için karşılıklı bir paylaşım önerin; kendi belgelerinizi önce siz verin.
3. Barkodu kontrol edin. Size verilen belgelerin gerçekliğini e-Devlet'in belge doğrulama hizmetinden kendiniz doğrulayın.
4. Kamuya açık kaynaklara bakın. Şirket ve ortaklık beyanları için Ticaret Sicili Gazetesi'ni, meslek beyanları için ilgili meslek kuruluşunun kamuya açık sorgusunu kullanın.
5. Para trafiğini durdurun. Kimliği ve hikâyesi doğrulanmamış birine hiçbir ödeme yapmayın; evlilikten önce kefalet, ortak kredi veya senet imzalamayın.
6. Sınırınızı bilin. Sağlık, adli sicil, banka, icra ve yazışma kayıtlarına hiçbir aracıyla ulaşmaya çalışmayın; bu bilgiler yalnızca kişinin kendisinden istenebilir.
7. Gerekirse bağımsız bir doğrulama isteyin. Belgeler eksik kaldığında, yurt dışı bağlantısı olduğunda veya romantik dolandırıcılık işaretleri belirdiğinde, kapsamı yazılı ve sınırları açık bir araştırma talep edin.
8. Sonucu her iki yönde kabul edin. Rapor şüphenizi doğrularsa sakin bir konuşmaya ve gerekiyorsa avukata; doğrulamazsa güvene yer açın.
9. Hukuki süreleri not edin. Evlilikten sonra önemli bir gerçeği öğrenirseniz, öğrenme tarihini kaydedin ve altı aylık süre dolmadan avukatınızla görüşün.

Evlilik kararı, bir başkasının sizin yerinize veremeyeceği bir karardır; ne bir aile, ne bir dedektif, ne de bir rapor bu kararı sizin yerinize verebilir. Doğru kurulmuş bir doğrulamanın yapabileceği şey, bu kararı bir varsayıma değil, bilgiye dayandırmanızı sağlamaktır. Somut bir beyan konusunda emin olamıyorsanız, ilk adımı belgeyle, ikinci adımı açık bir konuşmayla atın; araştırma, ancak bu ikisi yetmediğinde gündeme gelmelidir.